Yolculuk …
“Özgürlük budur belki de
Sürekli bir yersizlik
Sürüp giden bir yol…” der Oruç Auroba..
Yol kelimesi eski Türkçe “yorı”, yani yürümek fiili ile eş kökenlidir. Yürüyüş ve patika anlamlarında kullanılmıştır. Patikaların nereye varacağı muallak, bazen daha kestirme, bazen daha uzun ama neticede farklı bir deneyim sunacağı kesin olan incecik yollardır.
Yolda olmak; Nietzsche için kopmak, Rimbaud için kaçış, Kierkegaard için cesaret gibi anlamlara gelirken Rousseau bunu kendi olmanın tadına vardığı deneyim olarak ifade eder. Bana göre hepsi de doğru. Yola çıkmak, yolda olmak, uzaklaşmak, uzamak, yol yol gezmek, keşfetmek, tatmak, hissetmek, yorulmak, dinlenmek… Yeni keşiflere, dünyalara, tecrübelere açık olmak.. Heyecanlanmak.. hayal kurmak, büyümek, gelişmek..
“Yeni bir yolculuk çekiyor beni. Korkulara kapılacağımı, bilmedik heyecanlar yaşayacağımı, arada bir de kendimi okyanusun taşkın dalgalarına ya da denizin sakin sularına bırakabileceğimi canım istediği zaman kabuğuma çekilebileceğimi biliyorum.” Yolculuğa çıkmanın kişiye verdiği özgürlük duygusu daha güzel ifade edilemezdi…
“Yola çıkan kişi nereye ulaşabileceğini, ancak yürüyüp, yolu aşıp, vararak bilebilir – yol, yürünmeden, bilinmez…” der Oruç Auroba.
O halde geçtiğimiz yollar bize umut versin diyelim.. Keyifli yolculuklarınız olsun. ♥️
Psikoloji ile alakalı paylaşımlarımı instagram hesabımdan ulaşabilirsiniz.